انواع مختلفی از بکاپگیری وجود دارد. در ادامه انواع آنها معرفی و توضیح داده می شود که چگونه میتوان بهترین روش را برای محافظت از دادههای خود انتخاب کرد و در صورت وقوع حادثه بهطور مناسب بازیابی کرد.
محافظت از دادهها در برابر از دست رفتن، بلایا (ناشی از انسانی یا طبیعی) و سایر مشکلات یکی از اولویتهای اصلی برای سازمانهای IT است. اجرای مجموعهای کارآمد و مؤثر از عملیات پشتیبانگیری ممکن است دشوار باشد.
اصطلاح پشتیبانگیری مترادف با حفاظت از دیتا میباشد و از طریق مختلف انجام شود. نرمافزارهای بکاپ گیری پیچیدگی اجرای عملیات و بازیابی را کاهش میدهند. پشتیبانگیری از دادهها تنها یک بخش از یک طرح محافظت در برابر مشکلات میباشد و ممکن است بدون طراحی و آزمایش دقیق، سطح مورد نظر از قابلیتهای بازیابی دادهها را ارائه نشود.
نرمافزارهای مطرحی چندین نوع عملیات پشتیبانگیری را ارائه میدهند. رایجترین انواع پشتیبانگیری شامل full backup، incremental backup و differential backup است. سایر انواع پشتیبانگیری شامل پشتیبانگیری synthetic full backupsو mirroring است.
در بحث بین پشتیبانگیری ابری و محلی، برخی از انواع پشتیبانگیری در مکانهای خاص بهتر عمل میکنند. اگر cloud backup انجام میدهید، پشتیبانگیری افزایشی معمولاً انتخاب بهتری است زیرا منابع کمتری مصرف میکند. ممکن است با یک پشتیبانگیری کامل در فضای ابری شروع کنید و سپس به پشتیبانگیری incremental تغییر دهید. پشتیبانگیری آینهای (mirror backup) اما معمولاً بیشتر یک رویکرد محلی است و اغلب شامل دیسکها میشود.
- Full Backups
پایهایترین و کاملترین نوع عملیات پشتیبانگیری، پشتیبانگیری کامل است. همانطور که از نام آن پیداست، در این حالت کپی کاملی از تمام دادهها را بر روی یک دستگاه ذخیرهسازی، مانند disk، ایجاد میکند. مزیت اصلی انجام پشتیبانگیری کامل در هر عملیات این است که یک کپی کامل از تمام دادهها با یک مجموعه از رسانهها در دسترس است. این امر منجر به کمترین زمان برای بازیابی دادهها میشود، معیاری که به عنوان هدف زمان بازیابی شناخته میشود. با این حال، معایب این روش شامل زمان بیشتر برای انجام عملیات نسبت به سایر انواع پشتیبانگیری (گاهی اوقات تا ۱۰ برابر یا بیشتر) و نیاز به فضای ذخیرهسازی بیشتر است.
به همین دلیل، این نوع پشتیبانگیری معمولاً فقط به صورت دورهای انجام میشود.
- Incremental Backups
این نوع عملیات فقط دادههایی را که از آخرین عملیات پشتیبانگیری از هر نوع تغییر کردهاند، کپی میکند. سازمانها معمولاً از برچسب زمانی تغییرات فایلها استفاده میکنند و آن را با زمان آخرین پشتیبانگیری مقایسه میکنند. نرمافزارهای backup تاریخ و زمان هر عملیات را ثبت میکنند تا فایلهایی را که پس از این عملیات تغییر کردهاند، ردیابی کنند.
از آنجا که این نوع backup فقط دادههای تغییر یافته از آخرین بار را کپی میکند، سازمانها میتوانند آن را بارها اجرا کنند و تنها آخرین تغییرات ذخیره میشود. مزیت پشتیبانگیری افزایشی این است که حجم کمتری از دادهها را نسبت به پشتیبانگیری کامل کپی میکند. بنابراین، این عملیات سرعت پشتیبانگیری سریعتری دارد و به رسانههای کمتری برای ذخیره پشتیبان نیاز دارد.
- Differential Backups
پشتیبانگیری تفاضلی در اولین بار اجرا شبیه به پشتیبانگیری افزایشی است، به این صورت که تمام دادههایی را که از آخرین پشتیبانگیری تغییر کردهاند، کپی میکند. اما در دفعات بعدی، به جای کپی کردن فقط تغییرات از آخرین پشتیبانگیری، همه دادههایی که از آخرین پشتیبانگیری کامل تغییر کردهاند، را کپی میکند. بنابراین، در عملیاتهای بعدی حجم بیشتری از دادهها نسبت به پشتیبانگیری افزایشی ذخیره میشود، هرچند معمولاً به مراتب کمتر از یک پشتیبانگیری کامل است.
انتخاب نوع بکاپگیری کاملا به نوع واستراتژی سازمان شمابستگی دارد. در صورتی که سازمان شما با مجموعه دادههای کوچک میباشدمیتوانید از بکاپ گیری کامل روزانه استفاده نمایید ولی برای سازمان های .بزرگاجرای پشتیبانگیری کامل هفتگی همراه با پشتیبانگیریهای افزایشی روزانه یا تفاضلی گزینه بهتری است
