کامند های بکاپگیری در لینوکس
بکاپگیری از دادهها برای جلوگیری از از دست رفتن فایلها یا دادههای مهم به دلیل خرابی سختافزار، حملات ویروس یا بدافزار، یا خطای انسانی ضروری است. لینوکس ابزارها و دستورات مختلفی برای پشتیبانگیری از دادهها و بازیابی آنها در صورت از دست رفتن دادهها ارائه میدهد که در ادامه مثالهایی از ان را خواهیم دید.
دستورات پشتیبانگیری و بازیابی در لینوکس
در لینوکس دستورات مختلفی برای پشتیبانگیری از دادهها وجود دارد. در اینجا به بررسی این دستورات و نحوه اجرای آنها در سیستم لینوکس میپردازیم.
چگونه با دستور Tar فایلهای لینوکس و یونیکس را پشتیبانگیری کنیم
دستور tar (Tape Archive) یک ابزار خط فرمان است که برای ایجاد و تغییر بایگانیهای tar استفاده میشود. یک بایگانی tar مجموعهای از فایلها است که به صورت یک فایل واحد با هم بسته شدهاند. این فایل سپس میتواند به راحتی منتقل یا برای اهداف پشتیبانگیری ذخیره شود. بایگانیهای tar میتوانند با استفاده از الگوریتمهای فشردهسازی مختلف مانند gzip یا bzip2 فشرده شوند.
قبل از شروع به ایجاد پشتیبان، شما باید یک بایگانی tar ایجاد کنید.
برای این کار باید از دستور tar به همراه گزینهها استفاده کنید. به عنوان مثال:
tar -cvf backup.tar /path/to/files
حالا بیایید این دستور را تجزیه و تحلیل کنیم تا مشخصات گزینههای استفاده شده را درک کنیم:
.tar: ابزار خط فرمان
.-c: ایجاد یک بایگانی جدید
.-v: حالت verbose (نمایش پیشرفت در حین ایجاد بایگانی)
.-f: مشخص کردن نام فایل بایگانی
.backup.tar: نام بایگانی
./path/to/files: مسیر به فایلهایی که میخواهید در بایگانی قرار دهید
وقتی این دستور را اجرا کنید، tar یک بایگانی جدید به نام backup.tar ایجاد میکند که شامل تمام فایلها در دایرکتوری /path/to/files است. اگر بخواهید چندین دایرکتوری یا فایل را شامل کنید، میتوانید آنها را با فاصله از هم جدا کنید.
نحوه ایجاد پشتیبان با tar
قبل از اینکه پشتیبانگیری را آغاز کنید، باید مشخص کنید کدام فایلها و دایرکتوریها را میخواهید پشتیبانگیری کنید. این بستگی به نیازهای خاص شما و نوع سیستمی که با آن کار میکنید دارد. برخی دایرکتوریهای رایج که باید در پشتیبانگیری خود لحاظ کنید عبارتند از:
– /etc: فایلهای پیکربندی
– /var: فایلهای لاگ و دیگر دادههای سیستم
– /home: دادههای کاربران
– /usr/local: نرمافزارها و اسکریپتهای سفارشی
ایجاد یک دایرکتوری برای پشتیبانگیری
در گام بعدی، شما باید یک دایرکتوری پشتیبان برای ذخیره فایل پشتیبان خود ایجاد کنید. این دایرکتوری می تواند بر روی دستگاهی متفاوت از دستگاهی که در حال پشتیبانگیری از آن هستید قرار داشته باشد. این دستگاه میتواند یک هارد دیسک خارجی، درایو شبکه یا سرویس ذخیرهسازی ابری باشد.
برای ایجاد یک دایرکتوری جدید، از دستور mkdir استفاده کنید:
mkdir /path/to/backup
ایجاد پشتیبان
حالا که مشخص کردهاید چه چیزی را میخواهید پشتیبانگیری کنید و دایرکتوری پشتیبان خود را ایجاد کردهاید، میتوانید با استفاده از دستور tar پشتیبانگیری را انجام دهید.
tar -czvf backup.tar.gz /path/to/backup
حالا بیایید این دستور را تجزیه و تحلیل کنیم تا مشخصات گزینههای استفاده شده را درک کنیم:
– tar: ابزار خط فرمان
– -c: ایجاد یک بایگانی جدید
– -z: فشردهسازی بایگانی با استفاده از gzip
– -v: حالت verbose (نمایش پیشرفت در حین ایجاد بایگانی)
– -f: مشخص کردن نام فایل بایگانی
– backup.tar.gz: نام بایگانی
-/path/to/backup: مسیر به فایلهایی که میخواهید در پشتیبان خود شامل کنید.
روش های مختلف دیگری نیز در لینوکس برای تهیه ی بکاپ وجود دارد که در مقالات بعدی به آنها خواهیم پرداخت.
