مراحل کانفیگ NAS (Network Attached Storage)
دستگاه NAS اساساً فقط یک کامپیوتر است که برای استفاده بهعنوان یک دستگاه ذخیرهسازی مشترک بهینه شده است. مانند هر کامپیوتر دیگری، یک دستگاه NAS دارای یک یا چند CPU و حافظه است. سرعت CPU و میزان حافظه موجود در دستگاه تأثیر زیادی بر عملکرد کلی آن دارد.
مانند هر کامپیوتر دیگری، NAS نیز دارای سیستمعامل است. سیستمعاملهای آن معمولاً اختصاصی هستند، اگرچه دستگاههایی وجود دارند که از لینوکس یا ویندوز استفاده میکنند. وظیفه سیستمعامل مدیریت سختافزار دستگاه و اجرای رابط مدیریت است. دستگاههای نس مدرن معمولاً دارای یک رابط وب هستند که برای مدیریت ذخیرهسازی، تنظیمات و نظارت بر دستگاه استفاده میشود.
۱۰ مرحله برای پیکربندی دستگاه NAS
روشهای مختلفی برای کانفیگ آن وجود دارد، اما ۱۰ مرحله اصلی برای راهاندازی یک دستگاه NAS می تواند به شرح زیر باشد:
مرحله ۱: آمادهسازی سختافزار
این مرحله شامل نصب دستگاه در رک، قرار دادن هارد دیسکها و اتصال کابلهای برق و شبکه است.
مرحله ۲: پیکربندی حسابهای مدیریتی
استفاده از نام کاربری و رمز عبور پیشفرض یک ریسک بزرگ امنیتی است. حداقل می بایست رمز عبور پیشفرض تغییر یابد. بهترین روش، ایجاد حساب جداگانه برای هر عضو تیم مدیریت است. برخی دستگاهها از احراز هویت Active Directory پشتیبانی میکنند.
برای پیکربندی حسابهای مدیریتی، باید به دستگاه وارد شوید.روش های مختلفی برای دسترسی به رابط مدیریتی وجود دارد که شامل دسترسی از طریق مرورگر وب و یا استفاده از برنامه کلاینت اختصاصی می باشد.
مرحله ۳: عیبیابی
حداقل باید تأیید کنید که دستگاه تمامی هارددیسکهای خود را بهدرستی شناسایی کرده است. بسیاری از فروشندگان قابلیت عیبیابی داخلی دارند که کاربران میتوانند برای ارزیابی سلامت کلی دستگاه از آن استفاده کنند.
مرحله ۴: پیکربندی معماری ذخیرهسازی
اغلب به معنای پیکربندی دیسکها بهعنوان یک آرایه RAID است. با این حال، سازمانها معمولاً دستگاههای NAS را بهعنوان ذخیرهسازی JBOD تنظیم میکنند. همچنین، همیشه مناسب نیست که همه دیسکها در پیکربندی RAID قرار بگیرند؛ گاهی دیسکها برای کش یا بهعنوان هات اسپیر استفاده میشوند.
مرحله ۵: ایجاد volumes
تعداد volumes مورد نیاز بستگی به نحوه استفاده سازمان از دستگاه دارد. اگر دستگاه بهعنوان سرور فایل استفاده شود، ایجاد یک ولوم بزرگ ممکن است مناسب باشد. در صورتی که از NAS برای اشتراکگذاری فایل بین دپارتمانها استفاده شود، هر دپارتمان میتواند volume جداگانهای داشته باشد.
مرحله ۶: پیکربندی مجوزهای دسترسی به volumes
بسته به هدف دستگاه، این کار ممکن است متفاوت باشد. اگر بهعنوان سرور فایل استفاده شود، باید مجوزهای سطح اشتراک را تنظیم کنید. ممکن است نیاز به تنظیم مجوزهای سطح فایل نیز داشته باشید.
مرحله ۷: پیکربندی دسترسی شبکه
باید یک آدرس IP به دستگاه اختصاص دهید – مگر اینکه از آدرسهای IP بهصورت داینامیک استفاده کنید – و رکورد DNS را نیز ایجاد کنید. همچنین، معمولاً باید پروتکل دسترسی مناسب را فعال کنید. بیشتر دستگاههای NAS پیشرفته از پروتکلهای دسترسی متعددی مثل SMB، AppleTalk، NFS، FTP یا iSCSI پشتیبانی میکنند و مدیران باید پروتکلهای مورد نیاز خود را فعال کنند.
مرحله ۸: پیکربندی notifications
دستگاههای NAS معمولاً دارای مکانیسم هشدار داخلی هستند که در صورت بروز مشکل به مدیر اطلاع میدهد. این مکانیسم ممکن است مثلاً اعلانهایی برای خرابی فن، کمبود فضای دیسک یا خرابی دیسک فراهم کند. فعالسازی این گزینه معمولاً شامل تنظیم دستگاه برای ارتباط با سرور ایمیل و وارد کردن آدرس یا لیست توزیع ایمیل برای دریافت اعلانها است.
مرحله ۹: پیکربندی گزینههای پیشرفته
گزینههای پیشرفته شامل مواردی مانند بازسازی خودکار RAID، کشنویسی، تعیین یک رابط شبکه یا دیسک بهعنوان هات اسپیر، یا فعال کردن خاموشی دستگاه در پاسخ به قطع برق باشد.
مرحله ۱۰: پیکربندی پشتیبانگیری
اگرچه از لحاظ فنی جزو مراحل پیکربندی NAS نیست، اما آخرین کاری که باید انجام دهید ایجاد یک backup job برای حفاظت از دستگاه NAS است. معمولاً نمیتوانید عاملهای پشتیبانگیری را روی دستگاه NAS نصب کنید، بنابراین پشتیبانگیریها معمولاً بر اساس پروتکل مدیریت داده شبکه (NDMP) انجام میشود. NDMP برای انتقال داده بین سرورهای پشتیبان و دستگاههای NAS طراحی شده است.
